ਪੇਂਟਿੰਗਜ਼

ਰਾਫੇਲ ਸੰਤੀ “ਪਰਨਾਸ” ਦੁਆਰਾ ਪੇਂਟਿੰਗ ਦਾ ਵੇਰਵਾ


ਪੇਂਟਿੰਗ 1509 - 1511 ਵਿੱਚ ਬਣਾਈ ਗਈ ਸੀ.

ਰਾਫੇਲ ਨੇ ਆਪਣਾ ਫਰੈਸਕੋ ਕਵਿਤਾ ਦੇ ਥੀਮ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਕਿ ਕਦੇ ਵੀ ਫਿੱਕਾ ਨਹੀਂ ਪਿਆ. ਬਹੁਤ ਹੀ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਪਾਰਨਾਸੁਸ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਾਂ. ਅਪੋਲੋ ਬੰਸਰੀ ਵਜਾਉਂਦਾ ਹੈ. ਉਹ ਚਿੱਕੜ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ. ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਹਰ ਇਕ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਉਹ ਵਸਤੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਦਿਖਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ. ਵੱਖ ਵੱਖ ਯੁੱਗਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਲੇਖਕ ਅਤੇ ਕਵੀ ਇਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ.

ਚਿੱਤਰਕਾਰ ਨੇ ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਜਾਦੂਈ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ. ਉਹ ਇਸ ਕੰਮ ਨੂੰ ਇਕ ਤੋਂ ਵੱਧ ਵਾਰ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਵਿਚ ਇਸਤੇਮਾਲ ਕਰੇਗਾ. ਉਹ ਪਾਰਨੇਸੁਸ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾ ਵੇਲੇ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਇਹ ਰਚਨਾ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕਿਰਪਾ ਅਤੇ ਸੱਚੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨੂੰ ਜੋੜਦੀ ਹੈ. ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਧੇਰੇ ਮੇਲ ਮਿਲਾਪ ਲੱਭਣਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ.

ਤਸਵੀਰ ਦੀ ਰਚਨਾ ਬਹੁ-ਅੰਕਿਤ ਹੈ. ਮੈਂ ਇਸ 'ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਇਹ ਪਤਾ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਕਿ ਇਸ ਸੱਚੀਂ ਮਹਾਨ ਕਲਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣ ਲਈ ਕਿਸ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ. ਦਰਸ਼ਕ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਅਵਿਸ਼ਵਾਸ਼ੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਸਥਾਨਿਕ-ਕਿਸਮ ਦੇ ਸਮੂਹ ਹਨ ਜੋ ਸੰਤਾਂ, ਦਾਰਸ਼ਨਿਕਾਂ ਅਤੇ ਕਵੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਇਹ ਇਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਨਜ਼ਾਰੇ ਅਤੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸਥਿਤ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰਲ ਰੂਪਾਂ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ.

ਵਿਵਸਥਿਤ ਸਮੂਹਾਂ ਦਾ ਸਖਤ ਸਮਰੂਪਤਾ ਕਲਾਕਾਰ ਦੀ ਸਮੁੱਚੀ ਤਸਵੀਰ ਨੂੰ ਇਕ ਸਦਭਾਵਨਾ ਵਾਲੀ ਏਕਤਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਇੱਥੇ ਵਿਵੇਕ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਸਾਰੇ ਹੀਰੋ ਕਲਾ ਦੇ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਥੀਮ ਅਤੇ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਤੇ ਇਸਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਦੁਆਰਾ ਇੱਕਜੁਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ.

ਰੰਗਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਹੈ. ਰਾਫੇਲ ਹਰ ਚਿੱਤਰ ਨੂੰ ਮਾਹਰ ਤਜਵੀਜ਼ ਦਿੰਦਾ ਹੈ. ਉਸ ਲਈ, ਤਸਵੀਰ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦੀ ਹੈ ਜਿਸਦੀ ਉਹ ਤਸਵੀਰ ਖਿੱਚਦੀ ਹੈ. ਇਹ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਤਾਂ ਕਿ ਦਰਸ਼ਕ ਕਲਾਕਾਰ ਦੀ ਨੀਅਤ ਨੂੰ ਸਮਝ ਸਕੇ. ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਹਿਰਾਵੇ ਅਵਿਸ਼ਵਾਸ਼ਯੋਗ ਘੁਟਾਲੇ ਨਾਲ ਪੇਂਟ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ. ਟਿਸ਼ੂ ਦੇ ਫੋਲਡ ਲਗਭਗ ਮੋਟੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ.

ਰਾਫੇਲ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਆਦਰਸ਼ ਦੁਨੀਆ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਹਰੇਕ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਸਿਰਫ ਸਿਆਣਪ, ਉਸ ਦਾ ਆਤਮ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਹੈ. ਅਸੀਂ ਵੇਖਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਕਲਾਕਾਰ ਇੰਨੇ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਸੁਪਨੇ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਹੈ. ਇਕ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਨੇਕ ਅਤੇ ਜ਼ਰੂਰੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸੁਤੰਤਰ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. “ਪਾਰਨਾਸੁਸ” ਪੇਂਟਿੰਗ ਅਚਾਨਕ ਇਕ ਅਸਲ ਕਲਾਕ੍ਰਿਤੀ ਨਹੀਂ ਬਣ ਗਈ, ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਦੀ ਇਕਲੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ.





ਸਮਾਰਕ ਲੈਫਟੀ ਤੁਲਾ